Library

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic...

Source notes

Open passage
[80] Varro Fr. i 27 b (Aug. Civ. De. vii 6).
Open passage
[81] ‘nihil quod animi quodque rationis est expers, id generare ex se potest animantem compotemque rationis’ Cic. N. D. ii 8, 22.
Open passage
[86] Sext. math. viii 270 (Arnim ii 727).
Open passage
[87] ‘inconsultus illis vanusque cursus est, qualis formicis per arbusta repentibus, quae in summum cacumen, deinde in imum inanes aguntur. his plerique similem vitam agunt, quorum non immerito quis “inquietam inertiam” dixerit’ Sen. Dial. ix 12, 3.
Open passage
[89] ‘quid dicam, quantus amor bestiarum sit in educandis custodiendisque eis, quae procreaverunt, usque ad eum finem, dum possint se ipsa defendere?’ Cic. N. D. ii 51, 129.
Open passage
[90] ‘canum vero tam fida custodia, ... quid significat?’ ib. 63, 158.
Open passage
[91] δῆλον ὅτι τὰ μὲν ἕξει διοικεῖται τὰ δὲ φύσει, τὰ δὲ ἀλόγῳ ψυχῇ Plut. virt. mor. 12.
Open passage
[92] τὴν τῆς αἰσθήσεώς τε καὶ ἐξ ἑαυτῆς κινήσεως [αἰτίαν ὀνομάζομεν] ψυχήν Galen adv. Iul. v (Arnim ii 718).
Open passage
[93] ‘omnem naturam necesse est ... habere aliquem in se principatum, ut in homine mentem, in belua quiddam simile mentis’ Cic. N. D. ii 11, 29; ‘ipsum principale parum subtile, parum exactum. capit ergo visus speciesque rerum quibus ad impetus evocetur, sed turbidas et confusas’ Sen. Dial. iii 3, 7 and 8.
Open passage
[94] ‘bestiis [natura] et sensum et motum dedit, et cum quodam appetitu accessum ad res salutares, a pestiferis recessum’ Cic. N. D. ii 12, 34; and so again, ib. 47, 122.
Open passage
[95] ‘irasci quidem non magis sciunt quam ignoscere; muta animalia humanis adfectibus carent, habent autem similes illis quosdam impetus’ Sen. Dial. iii 3, 5 and 6.
Open passage
[96] ‘[ira], cum sit inimica rationi, nusquam nascitur, nisi ubi rationi locus est’ ib. 3, 4.
Open passage
[97] ‘sunt quaedam quae animam habent nec sunt animalia. placet enim satis et arbustis animam inesse; itaque et vivere illa et mori dicimus’ Sen. Ep. 58, 10; cf. N. Q. vi 16, 1.
Open passage
[98] οἱ δὲ Στωϊκοὶ οὐδὲ ψυχὴν ὅλως ὀνομάζουσι τὴν τὰ φυτὰ διοικοῦσαν, ἀλλὰ φύσιν Galen de Hipp. et Plut. vi. 561 K (Arnim ii 710). Aristotle had used the term θρεπτικὴ ψυχή in the same sense. So too Cicero: ‘iis quae [gignuntur] e terra natura nihil tribuit amplius quam ut ea alendo atque augendo tueretur’ N. D. ii 12, 33.
Open passage
[100] ‘parvula admodum semina ... in tantum convalescunt ut ingentia saxa disturbent et monumenta dissolvant. hoc quid est aliud quam intentio spiritus?’ Sen. N. Q. ii 6, 5; and again ‘quid aliud producit fruges et segetem imbecillam ac virentes exigit umbras ac distendit in ramos quam spiritus intentio et unitas?’ ib. ii 6, 6. See also Cic. N. D. ii 32, 81.
Open passage
[102] ‘quaedam anima carent, ut saxa; itaque erit aliquid animantibus antiquius, corpus scilicet’ Sen. Ep. 58, 10.
Open passage
[103] This use of ἕξις must be kept distinct from that which is contrasted with διάθεσις, as habitus from dispositio: see above, § 184.
Open passage
[104] ἑκτικὸν μὲν οὖν ἐστι πνεῦμα τὸ συνέχον τοὺς λίθους Galen introd. s. med. xiv p. 726 K (Arnim ii 716).
Open passage
[105] ‘[unitas corporum] ad naturam corporis [refert], nulla ope externa, sed unitate sua cohaerentis’ Sen. N. Q. ii 2, 4.
Open passage
[106] Alex. de mixt. p. 226, 24-30 Bruns (Arnim ii 1048); Lucian Hermot. 81. See above, § 186.
Open passage
[107] This gradation of soul-power is most clearly explained by Varro; ‘idem Varro tres esse adfirmat animae gradus in omni universaque natura; unum qui omnes partes corporis, quae vivunt, transit et non habet sensum sed tantum ad vivendum valetudinem; hanc vim in nostro corpore permanare dicit in ossa ungues capillos, sicut in mundo arbores sine sensu ... crescunt et modo quodam suo vivunt; secundum gradum animae, in quo sensus est; hanc vim pervenire in oculos aures nares os tactum; tertium gradum esse animae summum, quod vocatur animus, in quo intellegentia praeminet; hoc praeter hominem omnes carere mortales’ Aug. Civ. De. vii 23.
Open passage
[109] ‘The heavens shall pass away with a great noise, and the elements shall be dissolved with fervent heat, and the earth and the works that are therein shall be burned up.’ 2 Peter iii 10.
Open passage
[111] The theory of the conflagration appears to have been attached to the Stoic system from without, and the logical contention is obviously weak. For if the upward movement is in excess, the earth should disappear before the water. It should also always be remembered that the fire that finally remains is not the destructive, but a constructive element.
Open passage
[112] ‘ex quo eventurum nostri putant id, ... ut ad extremum omnis mundus ignesceret, cum humore consumpto neque terra ali posset neque remearet aer; cuius ortus, aqua omni exhausta, esse non posset: ita relinqui nihil praeter ignem, a quo rursum animante ac deo renovatio mundi fieret, atque idem ornatus oriretur’ Cic. N. D. ii 46, 118. ‘cum tempus advenerit, quo se mundus renovaturus extinguat, viribus ista se suis caedent et sidera sideribus incurrent et omni flagrante materia uno igne quicquid nunc ex disposito lucet ardebit. nos quoque felices animae atque aeterna sortitae, parva ruinae ingentis accessio, in antiqua elementa vertemur’ Sen. Dial. vi 26, 6.
Open passage
[113] οὐ ῥητέον ἀποθνῄσκειν τὸν κόσμον Plut. Sto. rep. 39, 2.
Open passage
[114] ‘[quaeramus] immortalis sit mundus, an inter caduca et ad tempus nata numerandus’ Sen. Dial. viii 4, 31.
Open passage
[115] ‘Heraclitus after all his speculations on the conflagration of the universe’ To himself (Rendall’s transl.), iii 3. Aristotle interpreted Heraclitus in the same way; thus he paraphrases fr. 26 (B), 66 (D); πάντα τὸ πῦρ ἐπελθὸν κρινέει καὶ καταλήψεται as follows: Ἡράκλειτός φησιν ἅπαντα γίγνεσθαί ποτε πῦρ Met. xi 10.
Open passage
[117] Clem. Al. Strom. v 14 (Arnim ii 590) relying on fr. 20 (B), 30 (D). Philo inc. mund. p. 222, 2 (Arnim ii 620).
Open passage
[118] Clem. Al. as before, relying on fr. 21 (B), 31a (D); φθαρτὸς μέν [ὁ κόσμος] ὀ κατὰ τὴν διακόσμησιν, Philo as above.

Source attribution

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic philosophy with special reference to its development within the Roman Empire, Project Gutenberg eBook #64488

CHAPTER VIII. THE UNIVERSE. CHAPTER IX. THE SUPREME PROBLEMS.