A History of the Inquisition of the Middle Ages; volume III

In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, Amen. Cum nos fratres Henricus de Chamayo Carcassonæ et P. Bruni Tholosanus inquisitores, et Hugo Augerii et Durandus Catherini commissarii supradicti per inquisitionem legitime factam invenimus et per confessionem vestram fatam in judicio legitime nobis constat quod tu Naprous Boneta filia quondam Stephani Boneti de Sancto Petro de la Cadiera diocesis Nemausensis, habitatrix Montispessulani, contra veram fidem catholicam et ecclesiam Romanam sacrosanctam, potestati et auctoritati sanctæ sedis apostolicæ et domini summi pontificis detrahendo, de potestate et auctoritate ipsius vicarii Domini nostri Jesu Christi ac sacrosanctæ ecclesiæ principatum et fundamentum indissolubile, et claves ac sacramenta blasphemando et quantum in te est totaliter enervando, et male ac perverse sentiendo de fide, plures articulos sacris canonibus contrarios, hæreticales et erroneos sustinuisti et adhuc sustinere niteris animo pertinaci, sicque tam graviter in crimine hæreseos deliquisti prout est tibi lectum et recitatum intelligibiliter in vulgari; idcirco nos inquisitores et commissarii antedicti, præfati illius vestigiis inhærentes qui non vult mortem peccatoris, sed majus ut convertatur et vivat, te Naprous Boneta prædictam tantos et tam enormes errores et hæreses, ut præmittitur sustinentem et defendere volentem protervia improba et anima pertinaci, sæpe ac sæpius caritative prius per nostrum prædecessorem multipliciter monitam et rogatam iteratis vicibus, nihilominus requisivimus, rogavimus, monuimus et per probos viros religiosos et sæculares

moneri et rogari salubriter et humiliter fecimus ut a prædictis erroribus resilire et eos revocare verbo et animo ac etiam abjurare velles, redeundo fideliter et veraciter ad sanctæ matris ecclesiæ unitatem quæ claudere non consuevit, imo potius aperire gremium ad eam redire volenti; tu vero monitiones et requisitiones hujusmodi et preces admittere hactenus recusasti et adhuc etiam recusas tuæ sævitiæ inhærens et insuper asserens te velle in ipsis erroribus et hæresibus, quos veros et catholicos asseris, vivere atque mori, nolens nostris et peritorum proborumque virorum in sacra scriptura et in utroque jure doctorum consilio credere, quoquomodo attento per nos, et viso per experientiam manifestam quod per impunitatis audaciam fiunt qui nequam fuerunt quotidie nequiores, ex nostro compulsi officio, ad quod cum diligentia exercendum ex præcepto sanctæ obedientiæ obligamur, nolentes sicuti nec debemus tam nefanda et totæ ecclesiæ et fidei catholicæ obviantia periculosissime ulterius tolerare, de multorum virorum religiosorum et sæcularium peritorum in utroque jure super præmissis consilio præhabito diligenti, Deum habentes præ oculis, sacrosanctis evangeliis Jesu Christi positis coram nobis ut de vultu Dei nostrum prodeat judicium et rectum appareat coram Deo, oculique nostri videant æquitatem, hac die loco et hora præsentibus per nos peremptorie assignatis ad audiendum diffinitivam sententiam, sedentes pro tribunali, Christi nomine invocato, te Naprous, in et cum his scriptis pronuntiamus, judicamus et declaramus esse hæreticam et hæresiarcham impœnitentem et in tua duritia

pertinacem, et ecclesia non habeat quid ulterius faciat de talibus, te, tanquam hæreticam et hæresiarcham impœnitentem et obstinatam relinquimus curiæ sæculari, eamdem curiam rogantes, prout suadent canonicas sanctiones, ut tibi vitam et membra citra mortis periculum illibata conservet.