The glories of Mary

[1439] Viam silvestrem, obscuram, asperam, et inhabitam.

[1440] Joseph et Maria non habent famulum, non ancillam; ipsi domini et famuli.

[1441] Quomodo faciebant de victu? Ubi nocte quiescebant? Quomodo hospitabantur? De Vit. Chr.

[1442] Cum enim essent egeni, manifestum est quod sudores frequentabant necessaria vitæ inde sibi quærentes.

[1443] Aliquando filius famem patiens panem petiit, nec unde dare mater habuit. In Vit. Christi. c. 13.

[1444] Sic magnus est, ut portari non valeat: et sic parvus quod per se ire non potest.

[1445] Non habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus. Heb. xiii. 14.

[1446] Ap. P. Genev. Serv. Dol. di Mar.

[1447] Loc. cit.

[1448] Patientia autem opus perfectum habet, ut sitis perfecti et integri, in nullo deficientes. Jac. i. 4.

[1449] Num quem diligit anima mea vidistis? Cant. iii. 3.

[1450] Fuerunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie, ubi est Deus tuus? Psal. xli. 4.

[1451] Illas noctes insomnes duxit in lacrymis, Deum deprecando, ut daret illi reperire filium.

[1452] Indica, mihi ubi cubes, ubi pascas in meridie, ne vagari incipiam. Cant. i. 6.

[1453] Lumen oculorum meorum, et ipse non est mecum. Psal. xxvii. 11.

[1454] Vehementer doluit, quia vehementer amabat. Plus doluit de ejus amissione, quam aliquis martyr dolorem sentiat de animæ a corpore separatione. Hom. infr. Oct. Ep.

[1455] Idcirco ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia longe est a me consolator meus. Thren. i. 16.

[1456] Quale gaudium erit mihi, qui in tenebris sedeo, et lumen cœli non video. Tob. vi. 11.

[1457] Tristabatur ex humilitate, quia arbitrabatur se indignam cui tam pretiosus commissus esset thesaurus.

[1458] Quærebant eum, ne forte reliquisset eos. Ap. Corn. à Lap. in Luc. 2.

[1459] Fili, quid fecisti nobis sis? Pater tuus et ego dolentes quærebamus te. Luc. ii. 48.

[1460] March. Diar. 30, Ott.

[1461] Vos non populus meus, et ego non ero vester. Os. i. 19.

[1462] Peccata vestra diviserunt inter vos et Deum vestrum. Isa. lxix. 2.

[1463] Ecce universa vanitas, et afflictio spiritus. Eccli. i. 14.

[1464] Perdit homo bovem, et post eum vadit: perdit ovem et sollicite eam quærit; perdit asinum, et non quiescit. Perdit homo Deum, et comedit, et bibit, et quiescit.

[1465] Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia. Cant. ii. 16.

[1466] Thren. iii. 25.

[1467] Miserere mei, Domine fili David, filia mea male a dæmone vexatur. Matth. xv. 22.

[1468] Ignem veni mittere in terram, et quid volo, nisi ut accendatur. Luc. xii. 49.

[1469] Omnes dolores mundi, si essent simul conjuncti, non essent tanti quantus dolor gloriosæ Mariæ. Tom. iii. 5, 45.

[1470] Quanto dilexit tenerius, tanto est vulnerata profundius.

[1471] Imminente passione filii mei, lacrymæ erant in oculis meis, et sudor in corpore præ timore. L. 1, Rev. c. 10.

[1472] Sine somno duxisti, et soporatis cæteris, vigil permansisti.

[1473] Plorans ploravit in nocte, et lacrymæ in maxillis ejus; non est qui consoletur eam, ex omnibus charis ejus. Thren. i. 12.

[1474] Iisdem labiis mittit ad mortem quibus eum pronuntiaverunt innocentem.

[1475] Et bajulans sibi crucem exivit in eum qui dicitur Calvariæ locum. Joan. xix. 17.

[1476] Ex vestigiis filii mei cognoscebam incessum ejus; quo enim procedebat, apparebat terra infusa sanguine. L. 4, c. 77.

[1477] Med. 6.

[1478] Et vidimus eum, et non erat aspectus. Isa. liii. 2.

FOOTNOTES (continued 3)

Source notes