The glories of Mary

[1559] Benedicta tu in mulieres.... Et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me? Et beata quæ credidisti, &c. Luc. i. 42, 43, 44.

[1560] Ut quid enim ego me tantum humiliabam, aut promerui tantam gratiam, nisi quia cogitavi et scivi nihil a me esse vel habere. Ideo nolui laudem meam, sed solum datoris et creatoris. Rev. l. 2, c. 23.

[1561] O vere beata humilitas, quæ Deum hominibus peperit, paradisum aperuit, et animas ab inferis liberavit. Serm. 35, de Sanctis.

[1562] Venisse Mariam mirabatur Elisabeth, sed magis miretur quod ipsa non ministrari venerit, sed ministrare. Serm. de Nat. Virg.

[1563] C. 12.

[1564] Foris stabat, nec materna auctoritate sermonem interrupit, nec in domum intravit ubi filius loquebatur.

[1565] Hi omnes erant perseverantes unanimitur in oratione cum mulieribus, et Maria matre Jesu. Act. i. 14.

[1566] Merito facta novissima prima, quæ cum prima esset omnium, se novissimam faciebat. Serm. Sup. Si. Mar.

[1567] Quid contemtibilius quam vocari fatua, omnibus indigere, omnibus indigniorem se credere? Talis O filia, fuit humilitas mea, hoc gaudium meum, hæc voluntas tota, qua nulli nisi filio meo placare cogitabam.

[1568] Rev. l. 1, c. 29.

[1569] Si non potes virginitatem, humilis, imitare humilitatem Virginis. Ho. 1, Sup. Miss.

[1570] Ergo et tu, filia mea veni, et absconde te sub mantello meo: hic mantellus humilitas mea est.

[1571] Nec humilitas mea proficit, nisi unusquisque studuerit eam imitari. Ergo, filia mea, induere hac humilitate.

[1572] Agnoscit Virgo et diligit diligentes se, et prope est invocantibus se; præsertim iis quos videt conformes sibi factos in castitate et humilitate. In Salv. Reg.

[1573] Æmulamini hanc virtutem, si Mariam diligitis. Loc. cit.

[1574] Superat omnium creaturarum amores in filium suum.

[1575] Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo. Matt. xxii. 37.

[1576] Plene et perfecte in patria implebitur hoc præceptum; in via autem impletur, sed imperfecte. 2, 2. q. 24, vid. a. 6, 8.

[1577] Aut aliquis implet hoc preceptum, aut nullus; si aliquis, ergo beatissima Virgo. Super. Miss. c. 76.

[1578] Emmanuelis nostri puerpera in omni fuit virtutum consummatione perfecta. Quis illud primum mandatum sic unquam implevit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo? In ea divinus amor adeo concaluit, ut qualiscumque defectus in eam incidere non posset. L. 2, de Em. c. 26.

[1579] Amor Christi Mariæ animam non modo confixit, sed etiam pertransivit; ut nullam in pectore virginali particulam vacuam relinqueret, sed toto corde, tota anima, tota virtute diligeret, et esset gratia plena. Serm. 29, in Cant.

[1580] Cant. ii. 10.

[1581] Seraphim e cœlo descendere poterant, ut amorem discerent in corde virginis.

[1582] Joan. iv. 16.

[1583] Totam eam incanduerat divinus amor, ita ut nihil esset mundanum quod ejus violaret affectum, sed ardor continuus, et ebrietas profusi amoris. Hier. aut. Sofron. Serm. de Ass.

[1584] Cant. viii. 6.

[1585] Ap. à Lap.

[1586] Mariam, velut ignis ferrum, Spiritus Sanctus totam ignivit; ita ut in ea Spiritus Sancti flamma tantum videatur, nec sentiatur nisi tantum ignis amoris Dei. De Ass. Or. 1.

[1587] Apoc. xii. 1.

[1588] Jure ergo Maria sole perhibetur amicta, quæ profundissimam divinæ sapientiæ, ultra quam credi valeat, penetravit abyssum; ut quantum sine personali unione creaturæ conditio patitur, luci illi inaccessibili videatur immersa. Serm. in Sign. Magn.

[1589] Sicut magnus ignis effugat muscas, sic a sua inflammata charitate dæmones pellebantur, quod non ausi sint illi appropinquare. To. 2, Serm. 61, a. 3.

[1590] Virgo principibus tenebrarum terribilis fuit, ut ad eam accedere, eamque tentare non præsumserint, deterrebat eos flamma charitatis. P. c. 26, in Cant.

[1591] Actus perfectæ charitatis, quos B. Virgo habuit in hac vita, innumerabiles fuerunt, quæ fere totam vitam in contemplatione transegit, et tunc amoris actum frequentissime repetebat. To. 2, in 3, p. D. 18, S. 4.

[1592] Tamen ipsa gloriosissima Virgo de privilegio singulari continue et semper Deum amabat actualiter. P. 2, Serm. 4, de Nat. Virg.

[1593] Adeo ut nec actio contemplationem minueret, et contemplatio non desereret actionem. Serm. 1, de Nat. Virg.

[1594] L. 5, in Jul. c. 9.

[1595] L. 2, de Virg.

[1596] Prov. xxxi. 18.

[1597] Anima ejus libere tunc tendebat in Deum; unde illo tempore erat perfectior contemplatrix, quam unquam fuerit alius dum vigilavit.

[1598] Cant. v. 2.

FOOTNOTES (continued 3)

Source notes