Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic...

[1] The English term, like so many we have to use, is an imperfect translation; in discussing such questions as marriage and death we speak instead of ‘ordinary’ or ‘simple’ duties.

[2] κατωνομάσθαι δ’ οὕτως ὑπὸ πρώτου Ζήνωνος τὸ καθῆκον, ἀπὸ τοῦ ‘κατά τινας ἥκειν’ τῆς προσονομασίας εἰλημμένης Diog. L. vii 108.

[3] ‘est quoddam commune officium sapientis et insipientis’ Cic. Fin. iii 18, 59.

[4] Stob. ii 7, 8.

[5] Diog. L. vii 107.

[6] Stob. ii 7, 8.

[7] τῶν καθηκόντων τὰ μὲν εἶναί φασι τέλεια, ἃ δὴ καὶ κατορθώματα λέγεσθαι Stob. as above; ‘[sapiens] iudicat, cum agit, officium illud esse’ Cic. Fin. iii 18, 59.

[8] See below, §§ 357, 358.

[9] Diog. L. vii 4.

[10]ib. 175.

[11] ‘omnia officia eo [referuntur], ut adipiscamur principia naturae’ Cic. Fin. iii 6, 22.

[12] ‘Zenonem cum Polemone disceptantem, a quo quae essent principia naturae acceperat’ ib. iv 16, 45.

[13] καθῆκόν φασιν εἶναι ὃ πραχθὲν εὔλογόν τιν’ ἴσχει ἀπολογισμόν Diog. L. vii 107; ‘est autem officium, quod ita factum est, ut eius facti probabilis ratio reddi possit’ Cic. Fin. iii 17, 58; ‘ratio [non] debet agere quidquam, cuius non possit causam probabilem reddere’ Off. i 29, 101; ‘huic respondebimus, nunquam exspectare nos certissimam rerum comprehensionem, quoniam in arduo est veri exploratio; sed ea ire, qua ducit verisimilitudo, omne hac via procedit officium’ Sen. Ben. iv 33, 2; and see above, § 159.

[14] See above, § 110.

[15] ‘quod secundum naturam est, quod contigit protinus nato, non dico bonum sed initium boni’ Sen. Ep. 124, 7.

[16] See above, § 306.

[17] ‘placet his, simul atque natum sit animal, ipsum sibi conciliari et commendari ad se conservandum, et ad suum statum eaque, quae conservantia sunt eius status, diligenda’ Cic. Fin. iii 5, 16; the maintenance of a complete life is illustrated by the desire to avoid the loss of a limb or deformity, ib. 17. ‘Universally (be not deceived) every animal is attached to nothing so much as to its own interest’ Epict. Disc. ii 22, 15.

[18] ‘commune autem animantium omnium est coniunctionis appetitus procreandi causa, et cura quaedam eorum, quae procreata sunt’ Cic. Off. i 4, 11.

[19]ib.

[20]ib. 12.

[21] Cic. Off. i 4, 13.

[22]ib.

[23]ib. 14.

[24] ‘formam quidem ipsam, Marce fili, et tanquam faciem honesti vides; quae si oculis cerneretur, mirabiles amores, ut ait Plato, excitaret sapientiae’ ib. 5, 14.

[25] ‘in principiis autem naturalibus plerique Stoici non putant voluptatem esse ponendam: quibus ego vehementer assentior, ne si voluptatem natura posuisse in iis rebus videatur, quae primae appetuntur, multa turpia sequantur’ Fin. iii 5, 17. Yet Cicero, still writing as a Stoic, can say: ‘[beluae] nihil sentiunt nisi voluptatem, ad eamque feruntur omni impetu’ Off. i 30, 105. See below, §§ 346, 347.

[26] See below, §§ 343, 344.

[27] ‘in iis, in quibus sapientia perfecta non est, ipsum illud quidem perfectum honestum nullo modo, similitudines honesti esse possunt’ Cic. Off. iii 3, 13; ‘vivitur cum iis, in quibus praeclare agitur, si sunt simulacra virtutis’ ib. i 15, 46; ‘est autem quaedam animi sanitas, quae in insipientem etiam cadat, cum curatione medicorum turbatio mentis aufertur’ Tusc. disp. iv 13, 30.

[28] Diog. L. vii 92; ‘in duas partes virtus dividitur, in contemplationem veri et actionem’ Sen. Ep. 94, 45.

[29] ταύτας μὲν οὖν τὰς ῥηθείσας ἀρετὰς τελείας (leg. τέχνας Hirz. ii 482) εἶναι λέγουσι περὶ τὸν βίον καὶ συνεστηκέναι ἐκ θεωρημάτων· ἄλλας δὲ ἐπιγίνεσθαι ταύταις, οὐκ ἔτι τέχνας οὔσας, ἀλλὰ δυνάμεις τινάς, ἐκ τῆς ἀσκήσεως περιγιγνομένας Stob. ii 7, 5 b 4.

[30] For the virtues recognised by Chrysippus and others see Arnim iii 262-293; we find a sufficiently long list in Seneca: fortitudo, fides, temperantia, humanitas, simplicitas, modestia ac moderatio, frugalitas et parsimonia, clementia, Ep. 88, 29 and 30.

[31] Plut. virt. mor. 2; de fort. 2; Sto. rep. vii 1.

[32] Thus φρόνησις became ἐπιστήμη ὧν ποιητέον καὶ οὐ ποιητέον καὶ οὐδετέρων Stob. ii 7 5 b 1, cf. Alex. Aph. de fato 37 (Arnim iii 283).

[33] ‘omnis cogitatio motusque animi aut in consiliis capiendis de rebus honestis aut in studiis scientiae cognitionisque versatur’ Cic. Off. i 6, 19; ‘natura nos ad utrumque genuit, et contemplationi rerum et actioni’ Sen. Dial. viii 5, 1.

[34] ‘quid ergo? nihil nobis liberalia conferunt studia? ad alia multum, ad virtutem nihil. quare ergo liberalibus studiis filios erudimus? quia animum ad accipiendam virtutem praeparant’ Ep. 88, 20.

[35] ‘sine hac arte (sc. dialectica) quemvis arbitrantur a vero abduci fallique posse’ Cic. Fin. iii 21, 72.

[36] ‘qui convenienter naturae victurus sit, ei proficiscendum est ab omni mundo atque ab eius procuratione’ ib. 22, 73.

[37] ‘ad eas virtutes dialecticam etiam adiungunt et physicam, easque ambas virtutum nomine appellant’ ib. 21, 72.

[38] ‘ad hoc nobis proderit inspicere rerum naturam. primo discedemus a sordidis; deinde animum ipsum, quo summo magnoque opus est, seducemus a corpore; deinde in occultis exercitata subtilitas non erit in aperta deterior’ Sen. N. Q. iii Praef. 18.

[39] ‘quae omnes artes [sc. astrologia, geometria, ius civile] in veri investigatione versantur, cuius studio a rebus gerendis abduci contra officium est’ Cic. Off. i 6, 19.

[40] ‘est vitium, quod quidam nimis magnum studium ... in res conferunt non necessarias’ ib. 6, 18.