The glories of Mary

[1172] Tanta erat sua gratia ut non solum in se virginitatem servaret, sed etiam si quos inviseret, integritatis donum insigne conferret. De Inst. Virg. c. 7.

[1173] Gratia sanctificationis non solum repressit in Virgine motus illicitos, sed etiam in aliis efficaciam habuit; ita ut quamvis esset pulchra corpore a nullo concupisceretur. In 3 Dist. disp. 2, q. 2, a. 2.

[1174] Unde fit, ut singulare jus habeat ad dona filii sui. To. 2, in 3 p. d. 1, s. 2.

[1175] Tu autem quæ materna in Deum auctoritate polles, etiam iis qui enormiter peccant eximiam reconciliationis gratiam concilias. Non enim potes non exaudiri, cum Deus tibi ut veræ ac intemeratæ matri suæ in omnibus morem gerat. De Zona Virg.

[1176] Serm. de Ass.

[1177] Non tantum sibi te fecit, sed te angelis dedit in instaurationem, hominibus in reparationem, dæmonibus in hostem; nam per te Deus homini pacificatur, diabolus vincitur et conteritur. V. in Prol. Cont. Virg.

[1178] P. 3, Reg. 34.

[1179] 1 Par.

[1180] Felix illa domus quam mater Dei visitat.

[1181] i. 39.

[1182] Et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth.

[1183] Et facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exultavit in gaudio infans in utero meo.

[1184] Cum B. Virgo salutavit Elisabeth, vox salutationis per aures ejus ingrediens ad puerum descendit, virtute cujus salutationis puer Spiritum Sanctum accepit. Part 7, Serm. 4.

[1185] Prol. Cont. Virg. c. 1.

[1186] De Trin.

[1187] Maria sic gratia plena dicitur, quod in illa gratiæ thesaurus reconderetur.

[1188] Maria est thesaurus quia in ea, ut in gazophylacio, reposuit Dominus omnia dona gratiarum; et de hoc thesauro largitur ipse larga stipendia suis militibus et operariis. De Laud. Virg. l. 4.

[1189] Simile est regnum cœlorum thesauro abscondito in agro, quem qui invenit homo, vadit et vendit universa quæ habet, et emit agrum illum. Matth. xiii. 14.

[1190] Ager iste est Maria, in qua thesaurus Dei Patris absconditus est. Spec. c. 7.

[1191] Totius boni plenitudinem posuit in Maria, ut proinde si quid spei in nobis est, si quid gratiæ, si quid salutis, ab ea noverimus redundare. Serm. de Aquæd.

[1192] Eccli. xxiv. 25.

[1193] In manibus tuis omnes thesauri miserationum Dei.

[1194] Omnia bona quæ illis summa majestas decrevit facere, tuis manibus decrevit commendare; commissi quippe tibi sunt thesauri et ornamenta gratiarum. In Cor. Virg. cap. 15.

[1195] Nemo qui salvus fiet, nisi per te; nemo donum Dei suscipit, nisi per te. Serm. de Zona Virg.

[1196] Ne timeas, Maria invenisti enim gratiam apud Deum. Luc. i. 30.

[1197] Ne timeas, quia invenisti. Non rapuisti, ut primus angelus; non perdidisti, ut primus parens; non emisti ut Simon Magus; sed invenisti, quia quæsivisti. Invenisti gratiam increatam et in illa omnem creaturam. In Marial. c. 237.

[1198] Hanc gratiam accepit Virgo salutem sæculis redditura. Serm. 3, de Ann.

[1199] Invenisti gratiam, quantam? quantam superius dixerat, plenam et vere plenam, quæ largo imbre totam funderet, et infunderet creaturam. Serm. 142.

[1200] Sicut sol factus est, ut illuminat totum mundum; sic Maria facta est, ut misericordiam impetret toti mundo. De Laud. Virg. lib. 7.

[1201] A tempore quo Virgo mater concepit in utero verbum Dei, quandam ut sic dicam, jurisdictionem obtinuit in omni Spiritus Sancti processione temporali; ita ut nulla creatura aliquam a Deo obtinuit gratiam, nisi secundum ipsius piæ matris dispensationem. Serm. 61, Tract. 1, Art. 8.

[1202] Cupientes invenire gratiam, quæramus inventricem gratiæ, quæ quia semper invenit, frustrari non potest. De Laud. Virg. l. 2, p. 5.

[1203] Quæramus gratiam, et per Mariam quæramus; quia quod quærit, invenit, et frustrari non potest. Serm. de Aquæd.

[1204] Quia sic est voluntas ejus, qui totum nos habere voluit per Mariam. Loc. cit.

[1205] Prov. viii. 18, 21.

[1206] Divitiæ salutis penes Virginem nostris usibus reservantur. Christus in Virginis utero pauperum gazophylacium collocavit; inde pauperes locupletati sunt. In Alleg. utr. Test. c. 24, Eccli.

[1207] Ad hoc enim data est ipsa mundo quasi aquæductus, ut per ipsam a Deo ad homines dona cœlestia jugiter descenderent.

[1208] Ad quid nisi, ut, adveniente jam Spiritu plena sibi, eodem superveniente, nobis quoque superplena et supereffluens fiat? Serm. 2, de Ass.

[1209] Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino. Prov. viii. 35.

[1210] Propterea tanto tempore humano generi fluenta gratiæ defuerunt, quod necdum intercederet is tam desiderabilis aquæductus. Serm. de Aquæd.

[1211] Ego civitas refugii iis, qui ad me confugiunt; accedite, et gratiarum dona affluentissime haurite. Serm. 2, de Dorm. B. V.

FOOTNOTES (continued 2)

Source notes