FOOTNOTES
Project Gutenberg EPUB3 edition
Arnold, Edward Vernon
Source notes
[41] ‘optimum est abire ei, qui ad se nunquam rediturus est’ Ben. vii 20, 3.
[42] λύπην δ’ εἶναι συστολὴν ψυχῆς ἀπειθῆ λόγῳ Stob. ii 7, 10 b; ‘est aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique animo rectum esse videatur’ Cic. Tusc. disp. iv 7, 14.
[43] See above, § 114.
[44] Muson. ap. Stob. iii 29, 75.
[45] ‘nemo non fortius ad id, cui se diu composuerat, accessit et duris quoque, si praemeditata erant, obstitit’ Sen. Ep. 107, 4; and see further, § 339.
[46] ‘id in quoque solidissimum est quod exercuit. ad contemnendam malorum potentiam animus patientia pervenit’ Sen. Dial. i 4, 13.
[47] Stob. ii 31, 125 (Wachsmuth, p. 242, 30). The point is however complicated by the ambiguity of the Greek word πόνος, which corresponds equally to dolor and labor in Latin; see Cic. Tusc. disp. ii 15, 35.
[48] ‘tirones leviter saucii tamen vociferantur et manus medicorum magis quam ferrum horrent; at veterani, quamvis confossi, patienter ac sine gemitu velut aliena corpora exsaniari patiuntur’ ib. xii 3, 1.
[49] ‘scio alios inter flagella ridere, alios gemere sub colapho’ Ep. 13, 5.
[50] ‘magna autem pars apud imperitos mali novitas; hoc ut scias, ea quae putaverant aspera, fortius, cum adsuevere, patiuntur’ ib. 76, 34.
[51] ‘quae maxima credis | esse mala, exiguum censum turpemque repulsam’ Hor. Ep. i 1, 43.
[52] ‘virtus, repulsae nescia sordidae, | intaminatis fulget honoribus; | nec sumit aut ponit secures | arbitrio popularis aurae’ Hor. C. iii 2, 17-20.
[53] ‘Chrysippus, when asked why he took no part in politics, replied: ‘because, if a man is a bad politician, he is hateful to the gods; if a good politician, to his fellow-citizens’ Stob. iv 4, 29.
[54] ‘si percensere singulas [res publicas] voluero, nullam inveniam, quae sapientem aut quam sapiens pati possit’ Sen. Dial. viii 8, 3.
[55] ‘si potes, subduc te istis occupationibus; si minus, eripe’ Ep. 19, 1.
[56] ‘mobilis et inquieta homini mens data est. nunquam se tenet, vaga et quietis impatiens, et novitate rerum laetissima’ ib. xii 6, 6.
[57] ‘ratio et prudentia curas | ... aufert; | caelum non animum mutant, qui trans mare currunt’ Hor. Ep. i 11, 25-27.
[58] Sen. Dial. ix 12-15.
[59] ‘inde ille adfectus otium suum detestantium querentiumque nihil ipsos habere quod agant’ ib. 2, 10.
[60] ‘incertam fortunam experimur, vim tempestatum nulla humana ope superabilem, mortem sine spe sepulturae. non erat tanti’ N. Q. v 18, 6 and 7; ‘non eadem est his et illis causa solvendi, sed iusta nulli’ ib. 16; ‘quid non potest mihi suaderi, cui persuasum est ut navigarem?’ Ep. 53, 1.
[61]N. Q. v 18, 10.
[62] ‘magis ridebis, cum cogitaveris vitae parari, in quae vita consumitur’ Sen. N. Q. 16.
[63] ‘misericordiam [boni viri] vitabunt; est enim vitium pusilli animi, ad speciem alienorum malorum succidentis’ Clem. ii 5, 1.
[64] ‘anus et mulierculae sunt, quae lacrimis nocentissimorum moventur, quae, si liceret, carcerem effringerent’ ib.
[65] Epict. Disc. iii 3, 17.
[66] ‘cum dicas esse pares res | furta latrociniis, et magnis parva mineris | falce recisurum simili te, si tibi regnum | permittant homines’ Hor. Sat. i 3, 121-124; ‘scio male audire apud imperitos sectam Stoicorum tanquam nimis duram et minime principibus regibusque bonum daturam consilium ... sed nulla secta benignior leniorque est’ Sen. Clem. ii 5, 2 and 3.
[67] See below, § 409.
[68] ‘non miserebitur sapiens, sed succurret’ Sen. Clem. ii 6, 3.
[69] Epict. Disc. i 11.
[70] ‘ex his nemo morienti amico adsidet, nemo videre mortem patris sui sustinet, quotusquisque funus domesticum ad rogum sequitur? fratrum propinquorumque extrema hora deseritur’ Sen. N. Q. iii 18, 6.
[71]Dial. ii 17, 1.
[72] ‘[Vatinius] in pedes suos ipse plurima dicebat et in fauces concisas. sic inimicorum et in primis Ciceronis urbanitatem effugerat’ Sen. Dial. ii 17, 3; ‘nemo risum praebuit qui ex se cepit’ ib. 2.
[73] ‘cum primum te observare desieris, imago ista tristitiae discedet’ Ep. 63, 3.
[74] Cicero wrote a treatise ‘de Consolatione’ based on this work, but only a few fragments remain. Plutarch’s ‘Consolation’ for Apollonius was drawn from the same source (Schmekel, p. 150).
[75] Cic. Fam. iv 5.
[76] ‘denique noli te oblivisci Ciceronem esse, et eum qui aliis consueris praecipere et dare consilium’ ib. 5, 5.
[77] ‘maximum ergo solatium est cogitare id sibi accidisse, quod ante se passi sunt omnes omnesque passuri’ Sen. Dial. xi 1, 4. On the other side ‘malevoli solatii est turba miserorum’ ib. vi 12, 5; ‘[cogita] fratribus te tuis exemplo esse debere’ ib. xi 5, 4.
[78]ib. 8, 2.
[79]ib. 9, 3; ‘inter felices currit animas’ ib. vi 5, 1.
[80]ib. xi 9, 4; ‘excepit illum magna et aeterna pax’ ib. vi 19, 6. See also above, §§ 298, 299.