FOOTNOTES
Project Gutenberg EPUB3 edition
Arnold, Edward Vernon
Source notes
[41] See above, § 326.
[42] Cic. pro Rabir. 10, 27.
[43] Plut. Cato minor 4, 1.
[44]ib. 5, 3.
[45]ib. 10, 1.
[46] ‘Cato perfectus, mea sententia, Stoicus, ... in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis neque dilatat argumentum; sed minutis interrogatiunculis, quasi punctis, quod proposuit efficit’ Cic. Par. Pro. 2.
[47] ‘Cato dumtaxat de magnitudine animi, de morte, de omni laude virtutis, Stoice solet, oratoriis ornamentis adhibitis, dicere’ Cic. Par. Pro. 3.
[48] ‘animadverti Catonem ... dicendo consequi ut illa [= loci graves ex philosophia] populo probabilia viderentur’ ib. 1.
[49] ‘[doleo] plus apud me simulationem aliorum quam [Catonis] fidem valuisse’ ad Att. iii 15, 2 (in B.C. 48).
[50]ib. iv 15, 7.
[51] ‘Catoni vitam ad certam rationis normam dirigenti et diligentissime perpendenti momenta officiorum omnium’ Mur. 2, 3.
[52] Cato apud Cic. ad Fam. xv 5, 2.
[53] See for instance below, § 441, note 94.
[54] ‘his [sc. piis] dantem iura Catonem’ Verg. Aen. viii 670.
[55] ‘illam Ἀκαδημικήν ... ad Varronem transferamus: etenim sunt Ἀντιόχεια, quae iste valde probat’ Cic. Att. xiii 12, 3; ‘in iis quae erant contra ἀκαταληψίαν praeclare collecta ab Antiocho, Varroni dedi; ... aptius esse nihil potuit ad id philosophiae genus, quo ille maxime mihi delectari videtur’ ib. 19, 3 and 5.
[56] See above, § 123.
[57] ‘tu, [Brute,] qui non linguam modo acuisses exercitatione dicendi, sed et ipsam eloquentiam locupletavisses graviorum artium instrumento’ Cic. Brutus 97, 331.
[58] ‘Brutus in eo libro quem de virtute composuit’ Sen. Dial. xii 9, 4; ‘Brutus in eo libro quem περὶ καθήκοντος inscripsit, dat multa praecepta’ Ep. 95, 45. There was also a treatise de patientia.
[59] The de Finibus, de Natura Deorum, and Tusculanae disputationes.
[60] Mart. Ep. i 42.
[61] See above, § 374, note 66.
[62] ‘nunc agilis fio et mersor civilibus undis, | virtutis verae custos rigidusque satelles’ Ep. i 1, 16 and 17.
[63] See above, § 316, note 96.
[64] See above, § 90.
[65] ‘igneus est ollis vigor et caelestis origo | seminibus’ Aen. vi 730, 731.
[66] ‘caelum et terras | spiritus intus alit’ ib. 724, 726.
[67] ‘totamque infusa per artus | mens agitat molem’ ib. 726, 727.
[68] See above, §§ 295 to 297.
[69] ‘donec longa dies, perfecto temporis orbe, | concretam exemit labem, purumque reliquit | aetherium sensum atque aurai simplicis ignem’ Aen. vi 745 to 747.
[70] ‘desine fata deum flecti sperare precando’ ib. 376.
[71] ‘mens immota manet; lacrimae volvuntur inanes’ Aen. iv 449; the ‘lacrimae inanes’ indicate the ruffling of the soul, in which the intelligence and will take no part.
[72] ‘est deus in nobis: agitante calescimus illo’ Ov. F. vi 5.
[73] ‘ante mare et terras, et quod tegit omnia caelum, | unus erat toto Naturae vultus in orbe, | quem dixere Chaos, etc.’ Met. i 5 to 88.
[74] ‘os homini sublime dedit, caelumque tueri | iussit, et erectos ad sidera tollere vultus’ ib. 85 and 86.
[75] ‘exclamavit Cordus tunc vere theatrum perire’ Sen. Dial. vi 22, 4.
[76] Tac. Ann. iv 34. Tacitus entirely ignores the personal motives underlying the story, and quite unnecessarily suggests that Tiberius was adopting the policy of repressing freedom of historical narration.
[77] ‘accusatores queruntur mori Cordum’ Sen. Dial. vi 22, 7.
[78] That Cremutius Cordus was a professed Stoic seems a fair inference from the story as a whole, and yet, as in several similar cases, is not expressly stated.
[79] ‘quem [Graecinum Iulium] C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat quam esse quemquam tyranno expedit’ Sen. Ben. ii 21, 5.
[80]Dial. ix 14, 4-10.