Library

The Life of Jesus Critically Examined (4th ed.)

MYTHICAL VIEW OF THE NARRATIVE IN ITS DIFFERENT STAGES.

Project Gutenberg EPUB3 edition Strauss, David Friedrich and Eliot, George

Source notes

Open passage
32 Examples borrowed from Aulus Gellius, v. 9, and from Valerius Maximus, i. 8, are cited. ↑
Open passage
36 In Schmidt’s Bibliothek für Kritik und Exegese, iii. 1, s. 119. ↑
Open passage
38 Comp. De Wette, exeg. Handb., 1. 2, s. 9. ↑
Open passage
39 Über die Schriften des Lukas, s. 23. ↑
Open passage
40 Paulus und Olshausen z. d. St., Heydenreich a. a. O. 1, s. 87. ↑
Open passage
41 Comp. Horst, in Henke’s Museum, i. 4, s. 705; Vater, Commentar zum Pentateuch, 3, s. 597 ff.; Hase L. J., § 35; auch George, s. 33 f. 91. ↑
Open passage
42 E. F. über die zwei ersten Kapitel u. s. w. in Henke’s Magazin, v. 1, s. 162 ff., und Bauer hebr. Mythol., ii. 220 f. ↑
Open passage
43 The adoption of this opinion is best explained by a passage—with respect to this matter classical—in the Evangelium de nativitate Mariæ, in Fabricius codex apocryphus N. Ti. 1, p. 22 f., and in Thilo 1, p. 322, “Deus”—it is here said,—cum alicujus uterum claudit, ad hoc facit, ut mirabilius denuo aperiat, et non libidinis esse, quod nascitur, sed divini muneris cognoscatur. Prima enim gentis vestræ Sara mater nonne usque ad octogesimum annum infecunda fuit? et tamen in ultimâ senectutis ætate genuit Isaac, cui repromissa erat benedictio omnium gentium. Rachel quoque, tantum Domino grata tantumque a sancto Jacob amata diu sterilis fuit, et tamen Joseph genuit, non solum dominum Ægypti, sed plurimarum gentium fame periturarum liberatorem. Quis in ducibus vel fortior Sampsone, vel sanctior Samuele? et tamen hi ambo steriles matres habuere.—ergo—crede—dilatos diu conceptus et steriles partus mirabiliores esse solere. ↑
Open passage
44 Neuestes theol. Journal, vii. 1, s. 402 f. ↑
Open passage
45 In Henke’s Museum, i. 4, s. 702 ff. ↑
Open passage
46 Hase in his Leben Jesu makes the same admission; compare § 52 with § 32. ↑
Open passage
47 Wetstein zu Luke i. 11, s. 647 f. adduces passages from Josephus and from the Rabbins recording apparitions seen by the high priests. How readily it was presumed that the same thing happened to ordinary priests is apparent from the narrative before us. ↑
Open passage
Judges xiii. 14 (LXX.): καὶ οἶνον καὶ σίκερα (al. μέθυσμα, hebr. שֵׁכָר) μὴ πιέτω.
Open passage
Judg. xiii. 5: ὅτι ἡγιασμένον ἔσται τῷ θεῷ (al. Ναζὶρ θεοῦ ἔσται) τὸ παιδάριον οὐκ τῆς γαστρός (al. ἀπὸ τῆς κοιλίας).
Open passage
Luc. i. 15.: καὶ πνεύματος ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρός αὐτοῦ.
Open passage
Judg. xiii. 24 f.: καὶ ηὐλόγησεν αὐτὸν Κύριος, καὶ η ’ξήθη (al. ἡδρύνθη) τὸ παιδάριον· καὶ ἤρξατο πνεῦμα Κυρίου συμπορεύεσθαι αὐτῷ ἐν παρεμβολῇ Δὰν, ἀναμὲσον Σαρὰ καὶ ἀναμέσον Ἐσθαόλ.
Open passage
Luc. i. 80: τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, κὰι ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις, ἕως ἡμέρας ἁναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ.
Open passage
52 Olshausen, bibl. Commentar, 1. s. 116. Hoffmann, s. 146. ↑
Open passage
53 With this view of the passage compare De Wette, Exeg. Handbuch zum N. T., 1, 2, s. 12. ↑

Source attribution

The Life of Jesus Critically Examined (4th ed.), Project Gutenberg eBook #64037

NATURAL EXPLANATION OF THE NARRATIVE. THE TWO GENEALOGIES OF JESUS CONSIDERED SEPARATELY AND IRRESPECTIVELY OF ONE ANOTHER.