Library

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic...

Source notes

Open passage
[2] ‘omnis natura habet quasi viam quandam et sectam quam sequatur’ Cic. N. D. ii 22, 57. ‘est tuae prudentiae sequi eius auctoritatem, cuius sectam atque imperium secutus es’ ad Fam. xiii 4, 2. ‘The sense of the word has been obscured by a false popular etymology which has connected the word with the Latin secare ‘to cut,’ Skeat, Etymological Dictionary, p. 537.
Open passage
[4] ‘dicebat modesta Diogenes et sobria’ A. Gellius N. A. vi (vii) 14, 10.
Open passage
[5] For a full account of his life and teaching see Schmekel, Philosophie der mittleren Stoa, pp. 1-9.
Open passage
[8] ‘discipulus Antipatri Panaetius’ Cic. Div. i 3, 6.
Open passage
[9] ‘credamus igitur Panaetio a Platone suo dissentienti? quem omnibus locis divinum, quem sapientissimum, quem sanctissimum, quem Homerum philosophorum appellat’ Tusc. disp. i 32, 79.
Open passage
[11] ‘tristitiam atque asperitatem fugiens Panaetius nec acerbitatem sententiarum nec disserendi spinas probavit’ ib.
Open passage
[12] ἦν γὰρ ἰσχυρῶς φιλοπλάτων καὶ φιλοαριστοτέλης, ἀ[λλὰ κ]αὶ παρ[ενέδ]ωκε τῶν Ζηνων[είω]ν τι δι[ὰ τὴ]ν Ἀκαδημίαν καὶ [τὸν Περίπ]ατον. Ind. Herc. col. 61, quoted by Schmekel, p. 379.
Open passage
[13] ‘quam vellem Panaetium nostrum nobiscum haberemus! qui cum cetera, tum haec caelestia vel studiosissime solet quaerere’ Cic. Rep. i 10, 15.
Open passage
[14] ‘ain’ tandem? etiam a Stoicis ista [de optima republica] tractata sunt? non sane, nisi a [Diogene Stoico] et postea a Panaetio’ Leg. iii 6, 14.
Open passage
[16] ‘[accepi] Publi Africani in legatione illa nobili Panaetium unum omnino comitem fuisse’ Cic. Ac. ii 2, 5.
Open passage
[17] This date is determined on circumstantial evidence by Schmekel, pp. 2, 3.
Open passage
[18] ‘Scylax Halicarnasseus, familiaris Panaeti, excellens in astrologia, idemque in regenda sua civitate princeps’ Cic. Div. ii 42, 88.
Open passage
[19] ‘omnes enim trahimur et ducimur ad cognitionis et scientiae cupidinem; in qua excellere pulchrum putamus; labi autem, errare, nescire, decipi, et malum et turpe ducimus’ Off. i 6, 18; ‘cum sit is [Panaetius], qui id solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugnent specie quadam utilitatis, eorum neque accessione meliorem vitam fieri, neque decessione peiorem’ ib. iii 3, 12.
Open passage
[20] ‘quod summum bonum a Stoicis dicitur, id habet hanc, ut opinor, sententiam, cum virtute congruere semper, cetera autem, quae secundum naturam essent, ita legere, si ea virtuti non repugnarent’ Off. iii 3, 13.
Open passage
[21] ‘Panaetius, cum ad Q. Tuberonem de dolore patiendo scriberet ... nusquam posuit non esse malum dolorem’ Fin. iv 9, 23; see however below, § 322, note 132.
Open passage
[23] ‘cuius [veri investigationis] studio a rebus gerendis abduci contra officium est. virtutis enim laus omnis in actione consistit; a qua tamen fit intermissio saepe, multique dantur ad studia reditus’ Cic. Off. i 6, 19.
Open passage
[24] He was however a skilled grammarian; see Schmekel, p. 207.
Open passage
[25] He wrote a book ‘on providence’; how far he or Posidonius is Cicero’s authority for the treatment of the subject in Nat. de. ii has been much disputed; on this point see Schmekel, p. 8, n. 4.
Open passage
[26] ‘id de quo Panaetium addubitare dicebant, ut ad extremum omnis mundus ignesceret’ Cic. N. D. ii 46, 118.
Open passage
[27] Schmekel, p. 309, and below, § 211.
Open passage
[28] Παναίτιος πιθανωτέραν εἶναι νομίζει καὶ μᾶλλον ἀρέσκουσαν αὑτῷ τὴν ἀϊδιότητα τοῦ κόσμου ἢ τὴν τῶν ὅλων εἰς πῦρ μεταβολήν Ar. Did. fr. 36 (Diels).
Open passage
[30] ‘vim esse divinandi [Panaetius] dubitare se dixit’ Cic. Div. i 3, 6.
Open passage
[31] He came from Apamea in Syria, but is often described as ‘of Rhodes,’ as the latter part of his life was spent there.
Open passage
[34] Reid, Cic. Acad. Introd. p. 5.
Open passage
[37] ‘ecce Posidonius, ut mea fert opinio, ex his qui plurimum philosophiae contulerunt’ Sen. Ep. 90, 20.
Open passage
[39] Also the de Divinatione and the first half of Tusc. disp. i; Schmekel, p. 98, etc.
Open passage
[40] ‘de divinatione libros edidit ... quinque noster Posidonius’ Cic. Div. i 3, 6.

Source attribution

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic philosophy with special reference to its development within the Roman Empire, Project Gutenberg eBook #64488

CHAPTER V. THE STOIC SECT IN ROME. CHAPTER VI. OF REASON AND SPEECH.