Library

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic...

Source notes

Open passage
[1] As, for instance, Aristophanes in the Clouds.
Open passage
[2] ‘vos etiam dicitis esse e regione nobis, e contraria parte terrae, qui adversis vestigiis stent contra nostra vestigia, quos Antipodas vocatis’ Cic. Ac. ii 39, 123.
Open passage
[3] ‘cum tu, inter scabiem tantam et contagia lucri, | nil parvum sapias et adhuc sublimia cures; | quae mare compescant causae; quid temperet annum; | stellae sponte sua iussaene vagentur et errent’ Hor. Ep. i 12, 14-17.
Open passage
[5] ‘in aperto iacentes sidera superlabebantur et insigne spectaculum noctium. mundus in praeceps agebatur silentio tantum opus ducens ... libebat intueri signa ex media caeli parte vergentia, rursus ex occulto alia surgentia’ Ep. 90, 42.
Open passage
[6] ‘[vides] ordinem rerum et naturam per constituta procedere. hiems nunquam aberravit. aestas suo tempore incaluit. autumni verisque, ut solet, facta mutatio est. tam solstitium quam aequinoctium suos dies rettulit’ N. Q. iii 16, 3.
Open passage
[7] ‘caelestia semper | inconcussa suo volvuntur sidera lapsu’ Lucan Phars. ii 267, 8.
Open passage
[8] ‘O all ye Works of the Lord, bless ye the Lord; praise and exalt him above all for ever’ Daniel iii 57 to 82.
Open passage
[9] ‘The spacious firmament on high, | with all the blue ethereal sky, | and spangled heavens, a shining frame, | their great Original proclaim,’ etc. J. Addison (1728).
Open passage
[12] καὶ ἔστι κόσμος ὁ ἰδίως ποιὸς τῆς τῶν ὅλων οὐσίας Diog. L. vii 138.
Open passage
[13] ὅτι θ’ εἷς ἐστιν [ὁ κόσμος] Ζήνων τέ φησιν ἐν τῷ περὶ τοῦ ὅλου καὶ Χρύσιππος ib. 143.
Open passage
[14] λέγεται δὲ ἑτέρως κόσμος ὁ θεός Stob. i 21, 5.
Open passage
[15] οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἕνα κόσμον ἀπεφήναντο, ὃν δὴ τὸ πᾶν ἔφασαν εἶναι καὶ τὸ σωματικόν Aët. plac. i 5, 1.
Open passage
[16] See § 187, note 90; Seneca however thinks there may be more outside the universe than void; ‘illud scrutor, quod ultra mundum iacet, utrumne profunda vastitas sit an et hoc ipsum terminis suis cludatur; qualis sit habitus exclusis’ Dial. viii 5, 6.
Open passage
[20] μέρη δέ ἐστιν αὐτοῦ γῆ, ὕδωρ, ἀήρ, πῦρ, ἃ πάντα νεύει ἐπὶ τὸ μέσον Achilles Isag. 9 (Arnim ii 554). But according to another view only earth and water, being naturally heavy, tend towards the middle; whereas air and fire, being naturally light, tend from it; ib. 4 (Arnim ii 555). See § 196.
Open passage
[23] Arnim ii 540. The universe, being ‘body,’ possesses ‘up’ and ‘down,’ ‘front’ and ‘back,’ and all the other relations, according to the fourth category.
Open passage
[25] Ar. Did. fr. 31, quoting from Chrysippus. So Cornutus 1; ὁ οὐρανὸς περιέχει κύκλῳ τὴν γῆν.
Open passage
[26] ‘Hicetas Syracosius caelum solem lunam stellas supera denique omnia stare censet neque praeter terram rem ullam in mundo moveri, quae cum circum axem se summa celeritate convertat et torqueat, eadem effici omnia, quae si stante terra caelum moveretur’ Cic. Ac. ii 39, 123, on which see Prof. Reid’s note.
Open passage
[27] Plut. plac. phil. iii 13, 3. The question of priority in the statement of this theory has been much discussed in recent years; and it is contended that Hicetas and Ecphantus never existed except as characters in dialogues composed by Heraclides of Pontus, the true discoverer. See H. Steigmüller, Archiv der Geschichte der Philosophie, Berlin 1892; Otto Voss, de Heraclidis Pontici vita et scriptis, Rostock, 1896; Tannery, Pseudonymes antiques (Revue des études grecques, 1897).
Open passage
[28] ‘pertinebit hoc excussisse, ut sciamus utrum mundus terra stante circumeat an mundo stante terra vertatur. fuerunt enim qui dicerent nos esse, quos rerum natura nescientes ferat’ Sen. N. Q. vii 2, 3. Seneca however appears for himself to reject the doctrine: ‘scimus praeter terram nihil stare, cetera continua velocitate decurrere’ Ep. 93, 9.
Open passage
[29] Plut. qu. Plat. viii 1, 2 and 3; Aët. plac. ii 24, 8 and iii 17, 9.
Open passage
[32] ‘si in Scythiam aut in Britanniam sphaeram aliquis tulerit hanc, quam nuper familiaris noster effecit Posidonius, cuius singulae conversiones idem efficiunt in sole et in luna et in quinque stellis errantibus, quod efficitur in caelo singulis diebus et noctibus’ Cic. N. D. ii 34, 88.
Open passage
[34] ‘in rerum natura elementa sunt quattuor’ Sen. N. Q. iii 12, 3.
Open passage
[36] ‘ex terra aqua, ex aqua oritur aer, ex aere aether; deinde retrorsum vicissim ex aethere aer, ex aere aqua, ex aqua terra infima. sic naturis his, ex quibus omnia constant, sursum deorsum ultro citro commeantibus, mundi partium coniunctio continetur’ Cic. N. D. ii 32, 84.
Open passage
[37] ‘necesse est ut et imus aether habeat aliquid aeri simile, et summus aer non sit dissimilis imo aetheri, quia non fit statim in diversum ex diverso transitus; paulatim ista in confinio vim suam miscent, ut dubitare possis an aer an hic iam aether sit’ Sen. N. Q. ii 14, 2; cf. iv 10.
Open passage
[38] Arnim ii 555. But see above, § 194, note 20.
Open passage
[39] ‘de naturis autem sic [Zeno] sentiebat, ut in quattuor initiis rerum illis quintam hanc naturam, ex qua superiores sensum et mentem effici rebantur, non adhiberet: statuebat enim ignem esse ipsam naturam quae quidque gigneret, etiam mentem atque sensus.’ Cic. Ac. i 11, 39; cf. Fin. iv 5, 12.
Open passage
[40] ‘sic enim se res habet, ut omnia quae alantur et crescant, contineant in se vim caloris: sine qua neque ali possent neque crescere.’ N. D. ii 9, 23 and 24; ‘caloris [natura] vim [habet] in se vitalem, per omnem mundum pertinentem’ ib.

Source attribution

Roman Stoicism being lectures on the history of the Stoic philosophy with special reference to its development within the Roman Empire, Project Gutenberg eBook #64488

CHAPTER VIII. THE UNIVERSE. CHAPTER IX. THE SUPREME PROBLEMS.