FOOTNOTES
Project Gutenberg EPUB3 edition
Arnold, Edward Vernon
Source notes
[41] ‘hic noster ignis, quem usus vitae requirit, confector est et consumptor omnium; contra ille corporeus vitalis et salutaris omnia conservat alit auget sustinet sensuque afficit’ ib. ii 15, 41. Cicero is quoting from Cleanthes (fr. 30 P); the teaching of Zeno was the same (fr. 71 B).
[42] τὸ δὲ [πῦρ καὶ] κατ’ ἐξοχὴν στοιχεῖον λέγεσθαι διὰ τὸ ἐξ αὐτοῦ πρώτου τὰ λοιπὰ συνίστασθαι κατὰ μεταβολήν Ar. Did. fr. 21; ‘Stoici ignem, ... unum ex his quattuor elementis, et viventem et sapientem et ipsius mundi fabricatorem ..., eumque omnino ignem deum esse putaverunt’ Aug. Civ. De. viii 5.
[43] ‘[ignem] natura sursum vocat; in illo igne purissimo nihil est quod deprimatur’ Sen. N. Q. ii 13, 1 and 2.
[44] οἱ μὲν Στωϊκοὶ τῷ ἀέρι τὸ πρώτως ψυχρὸν ἀποδιδόντες Plut. prim. frig. 9, 1; ‘aer frigidus per se et obscurus’ Sen. N. Q. ii 10.
[45] ‘ipse vero aer, qui natura est maxime frigidus, minime est expers caloris’ Cic. N. D. ii 10, 26; ‘aer nunquam sine igne est. detrahe illi calorem; rigescet, stabit, durabitur’ Sen. N. Q. iii 10, 4.
[46] ‘quid autem est, quod magis credatur ex se ipso habere intentionem quam spiritus?’ Sen. N. Q. ii 8. Aristotle held that air was warm (Arnim ii 431).
[47] ‘detrahe [aeri] calorem; transiet in humorem’ Sen. N. Q. iii 10, 4.
[48] ‘est aliquid in aqua vitale’ ib. v 5, 2.
[49] ‘non esse terram sine spiritu palam est ... illo dico vitali et vegeto et alente omnia. hunc nisi haberet, quomodo tot arbustis spiritum infunderet non aliunde viventibus, et tot satis?... totum hoc caelum, ... omnes hae stellae ..., hic tam prope a nobis agens cursum sol ... alimentum ex terra trahunt’ ib. vi 16, 1 and 2.
[50] Philod. de ira p. 77 Gomp.
[51] ‘ex quo concluditur, calidum illud atque igneum in omni fusum esse natura’ Cic. N. D. ii 10, 28.
[52] cap. xi, p. 38 D.
[53] Schmekel, pp. 463, 4.
[54]ib. p. 464.
[55] Diog. L. vii 145 and 146; Posidonius is his general authority, but the theory of the solar eclipse he refers to Zeno.
[56] ‘[lunae] tenuissimum lumen facit proximus accessus ad solem, digressus autem longissimus quisque plenissimum’ Cic. N. D. ii 19, 50.
[57] Pliny, Nat. hist. ii 21.
[58] Such was the calculation of Posidonius; see Mayor’s note on Cic. N. D. ii 36, 92. The sun’s diameter is in fact three times as large as Posidonius thought.
[59] This explanation has so plausible a sound that it may not be superfluous to remark that it is scientifically valueless.
[60] Cic. N. D. ii 20, 51.
[61] ‘persuadent enim mathematici terram in medio mundo sitam ad universi caeli complexum quasi puncti instar obtinere, quod κέντρον illi vocant.’ Tusc. disp. i 17, 40.
[62] Diog. L. vii 144 and 145.
[62a] ‘ego nostris non adsentior; non enim existimo cometen subitaneum ignem sed inter aeterna opera naturae’ N. Q. vii 21, 1.
[63] ‘omni terrarum ambitu non semel maior’ Sen. N. Q. vi 16, 2.
[64] Ἡράκλειτος καὶ οἱ Στωϊκοὶ τρέφεσθαι τοὺς ἀστέρας ἐκ τῆς ἐπιγείου ἀναθυμιάσεως Aët. plac. ii 17, 4; ‘[sidera] marinis terrenisque umoribus longo intervallo extenuatis [aluntur]’ Cic. N. D. ii 16, 43; ‘totum hoc caelum ... halitu terrarum [sustinetur]’ Sen. N. Q. vi 16, 2.
[65] Ar. Did. fr. 34; for the text and interpretation see Hirzel, pp. 121, 122.
[66] Aët. plac. ii 14, 1 and 2.
[67] ‘solem quoque animantem esse oportet, et quidem reliqua astra, quae oriantur in ardore caelesti, qui aether vel caelum nominatur’ Cic. N. D. ii 15, 41.
[68] Cic. N. D. iii 14, 37.
[69] ‘ideo enim, sicut et Posidonius et Cleanthes adfirmant, solis meatus a plaga, quae usta dicitur, non recedit, quia sub ipsa currit Oceanus’ Macrob. Sat. i 23, 2.
[70] ‘hac mundi divinitate perspecta tribuenda est sideribus eadem divinitas, quae ex mobilissima purissimaque aetheris parte gignuntur; ... totaque sunt calida atque perlucida, ut ea quoque rectissime animantia esse et sentire atque intellegere dicantur’ Cic. N. D. ii 15, 39.
[71] Sen. Ben. vii 31, 3.
[72] ‘Cleanthes ... solem dominari et rerum potiri putat’ Cic. Ac. ii 41, 126.
[73] Diog. L. vii 139.
[74] ‘idemque [Zeno] hoc modo: “nullius sensu carentis pars aliqua potest esse sentiens. mundi autem partes sentientes sunt: non igitur caret sensu mundus”’ Cic. N. D. ii 8, 22.
[75] ‘quod ratione utitur, id melius est quam id, quod ratione non utitur. nihil autem mundo melius: ratione igitur mundus utitur’ ib. 8, 21; see also § 83.
[76] Diog. L. vii 143; ‘haec ita fieri omnibus inter se concinentibus mundi partibus profecto non possent, nisi ea uno divino et continuato spiritu continerentur’ Cic. N. D. ii 7, 19. This unity of the universe is technically termed συμπάθεια τῶν ὅλων, ‘consentiens conspirans continuata cognatio rerum’ (Cic. as above). It was denied by Panaetius (Schmekel, pp. 191, 192).
[77] ‘est ergo in eo virtus: sapiens est igitur et propterea deus’ Cic. N. D. ii 14, 39; ‘quid est autem, cur non existimes in eo divini aliquid existere, qui dei pars est? totum hoc, quo continemur, et unum est et deus; et socii sumus eius et membra’ Sen. Ep. 92, 30.
[78] ‘From what has been said it follows that the Stoics admitted no essential difference between God and the world. Their system was therefore strictly pantheistic’ Zeller, p. 156.
[79] ὥσπερ δὲ ἡμεῖς ἀπὸ ψυχῆς διοικούμεθα, οὕτω καὶ ὁ κόσμος ψυχὴν ἔχει τὴν συνέχουσαν αὐτόν, καὶ αὔτη καλεῖται Ζεύς Cornutus 2.